Een loeier uit Carré

‘Je hebt lachen die gaan tegen het plafond aan, je hebt lachen die gaan van swieswieswies of hiehiehiehie…maar de mooiste lach is de loeier die het dak doet trillen. Bij een gala-avond in Carré kwam Jan Blaaser binnen en zei: “Jij hebt net opgetreden, hè? Tien minuten geleden parkeerde ik mijn auto aan de overkant van de Amstel en hoorde een loeier uit Carré. Ik wist: aha, Kraaijkamp is aan de gang.” Dat is het mooiste compliment dat is ooit heb gehad.’

Geciteerd uit: Rails, december 1996