Naar binnen gluren bij de schouwburg

Hans van Manen, dertien jaar, 1945. ‘Ik wist overigens al vroeg wat ik wilde. We woonden in de Marnixstraat vlak bij de schouwburg en als ik maar even de kans zag gluurde ik daar naar binnen. Jaren later toen ik beroepshalve in de Stadschouwburg kwam, herkenden de portiers me nog als dat kreng dat ze zo vaak achterna hadden gezeten. Ook deed ik vaak boodschappen voor de mensen in de buurt – daar kreeg ik distributiebonnen voor levensmiddelen voor. Zo kwam ik in contact met een danseres die bij de Snip- en Snaprevue werkte en door haar kreeg ik interesse in dansen.

Bron: Het Vrije Volk 14 juni 1962