Razendsnelle geest en bijtende humor

Hieronder vindt u enkele beroemd geworden one-liners van de altijd ad remme, grove, felle en vaak oergeestige Fien de la Mar.

“Ik mag een kind krijgen als ik weet wat ik de hele avond sta te smoezen. Ik zet het orgel maar open.”
(Tegen iemand die haar complimenteerde met haar rol in Bredero’s Moortje)

“Zeg, Paul, je maakt het toch niet te lang, hè, want ik wil voor elven op het terras van Tivoli zitten.”
(Uit de coulissen naar Paul Ostra die een slotwoord sprak op het toneel)

“Het is helemaal niet leuk om ruzie met jou te maken. Je trekt je neus op en je snuift maar wat. Je laat nooit eens je baaien rok zien.”
(Tegen Hetty Blok)

‘Das weer eens iets anders dan bloemen!”
(Tegen Albert Mol bij wie ze eens op visite kwam met twee pond Brussels lof als kadootje)

“Mensen, ik vind het hier zo gezellig, ik blijf nog wat voor jullie optreden.”
(Tegen haar publiek tijdens een cabaretprogramma)

“Ach, meneer Flink, u bent nog steeds dat kleine, venijnige gemene mannetje van vroeger”. (Tegen een meneer in Den Haag die Fien de la Mar in het voorbijgaan aansprak met de opmerking dat zij er ook niet jonger op was geworden)

“Ja, en toen stond u van de tafel op - en ging u weg!”
(Uit het niets tegen een onbekende man die bij haar en Cor Hermus, die samen in een intiem gesprek verwikkeld raakten, aan een cafétafel was komen zitten)  

“Ik heb nog nooit zoveel meter ontalent gezien!”
(Tegen een van Fien de la Mar’s, niet nader genoemde regisseurs)

“Ik begrijp er niets van! Die drollehoek, die pishoek bij jou is elke avond uitverkocht en in mijn bonbonnière komt geen hond!”
(Tegen Wim Sonneveld, die met veel succes optrad in het Leidseplein Theater terwijl het grote publiek wegbleef in het De la Mar Theater)

“Dat mens lult me te veel!”
(Over een kleedster op de proef die gewaarschuwd was voor de grillen van Fien de la Mar en daarom helemaal niets tegen haar zei)

Geciteerd uit: Fien de la Mar: portret van een kunstenaar van Jenny Pisuisse (Meulenhoff, 1982), De Tijd, 8 oktober 1982 en het interviewscript van Wim Ibo voor de televisieserie Namen die je nooit vergeet, KRO 1970 (archief Theater Instituut)