21 september 1987

Een bijzondere dag van Ettore Scola
Gezelschap: Haagse Comedie
Regie: Rosamaria Rinaldi
Rol: Gabriele
Met o.a.: Kees Coolen, Victor Löw, Trins Snijders, Maria Stiegelis


Trins Snijders en Willem Nijholt. Foto Pan Sok. Collectie Theater Instituut Nederland

Trins Snijders en Willem Nijholt. Foto Pan Sok. Collectie Theater Instituut Nederland
Uit de pers:
* De stilering betreft ook de twee hoofdrolspelers, maar dit levert merkwaardigerwijze geen grote winst op, hoewel Trins Snijders en Willem Nijholt zowel met als tegen hun acteernaturel spelen.
bron: Hana Bobkova, 'Haagse Comedie zet laatste seizoen kenmerkend in', Het Financieele Dagblad, 5.9.1987

* Gabriele (rol van Willem Nijholt - red.) groeit heen over zijn wanhoop door scherpzinnigheid, bittere humor, ironie en rationalisering. (...) Willem Nijholt laat dit zien en is voortreffelijk in de eerste fase van wanhoop en het zoeken naar contact (...) later wordt het nergens schrijnend pijnlijk en op het moment dat hij zijn ware identiteit en zijn angst uitschreeuwt tegen Antonietta, schieten zijn middelen te kort. Het blijft bij uiterlijk effect.
bron: Hana Bobkova, 'Haagse Comedie zet laatste seizoen kenmerkend in', Het Financieele Dagblad, 5.9.1987

* Willem Nijholt opent zich verder. Vooral in de scène waarop hij als Gabriele zijn homofilie letterlijk van de daken schreeuwt, is vol tastbare haat.
bron: Renée de Haan, 'Een bijzondere dag gaat als een nachtkaars uit', Haagsche Courant, 22.8.1987

* Willem Nijholt is heel acceptabel als de eenzame man die elk moment opgehaald kan worden door de Italiaanse politie, maar zijn woorden klinken te toneelmatig. Bovendien is hij een te geroutineerd danseur om het stapsgewijs leren van de rumba, zo'n onvergetelijke scène met Mastroianni, ontroering mee te geven.
bron: Marian Buijs, 'Emotie ontbreekt bij de Haagse Comedie', De Volkskrant, 25.8.1987

* Willem Nijholt en Trins Snijders spelen de hoofdrollen, die in de film destijds Marcello Mastroianni en Sophia Loren tot een hoogtepunt in hun carrière bracht. Nijholt laat weer zijn bekende maniertjes zien. De één kan dat charmant vinden, de ander irritant. Ik vrees dat ik bij de laatste categorie behoor.
bron: Hein Janssen, 'Geen bijzondere dag bij de Haagse Comedie, Haarlems Dagblad, 22.8.1987

* Nijholt en Snijders voegen zich met onnadrukkelijk, maar uitermate verzorgd acteerwerk in deze opvatting.
bron: Per Justesen, 'Filmscript Scola geknipt voor toneel', Het Parool, 2.6.1987

* Regisseuse Rosamaria Rinaldi: 'Willem Nijholt is van een niveau dat hij vanzelfsprekend niet bereid is Mastroianni - al is diens filmrol nog zo goed - plompverloren na te spelen. Je kunt van hem niet verwachten dat hij een kopie van andermans rol maakt. Nijholt houdt er zijn eigen opvattingen op na, kent zijn eigen mogelijkheden en vaardigheden. Die wil ik graag optimaal gebruiken.'
bron: Peter Huysman, 'In de wereld lopen niet alleen lompe kerels rond', Leids Dagblad, 22.9.1987

* Over Trins Snijders als Antonietta en Willem Nijholt als Gabriele is Rosamaria 'Italiaans'-enthousiast. 'Het zijn prachtige acteurs, stimulerend en plezierig. Beiden hebben grote kwaliteiten: ze zijn extreem gevoelig en blijven ten allen tijde grote vakmensen. Twee jaar geleden heb ik het contract met de Haagse Comedie voor dit stuk getekend. Ik mocht de acteurs kiezen. Willem Nijholt was toen nog niet vrij. Ik heb gewacht tot ik hem kon krijgen, want ik wou per se hem en Trins Snijders.'
bron: Peter Huysman, 'In de wereld lopen niet alleen lompe kerels rond', Leids Dagblad, 22.9.1987

* Rinaldi leek volledig te mikken op de acteerprestaties van het duo Snijders/Nijholt. Nu is dat wel een veelbelovende combinatie, maar niet sterk genoeg om zo'n moeilijke voorstelling overeind te houden. Zeker, Trins Snijders is ongelooflijk mooi als ze ietwat stug en onhandig ingaat op de toenadering van haar man en Willem Nijholt weet een sfeer van onmisbare tragiek om zich heen te scheppen.
bron: Harry Huizing, 'Toneel-stylering doet zeker geen goed', Nieuwsblad van het Noorden, 28.9.1987

* De manier waarop Trins Snijders en Willem Nijholt deze twee gestalte geven is om door een ringetje te halen. Het prijzen van Nijholt dreigt mijnerzijds ritueel te worden, maar ik heb weinig keus zolang hij zo overtuigend blijft demonstreren tot de beste en meest veelzijdige acteurs van ons land te behoren.
bron: Peter Liefhebber, geen titel, De Telegraaf, geen datum

* Trins Snijders en Willem Nijholt hebben in hun spel duidelijk naar dat authentieke Italiaanse ritme gezocht. De voorstelling ontspint zich vanuit ingehouden emoties, kaal nog bijna aan het begin, en dan langzaam maar zeker komt er warmte.
bron: Jan Paul Bresser, 'Schaduw van de film', Elzevier, 29.8.1987