4 december 1981

Kinderen van een mindere god van Mark Medoff
Gezelschap: Haagse Comedie
Regie: Jo Dua
Rol: James Leeds (spraakleraar)
Met o.a.: Kees Coolen, Guusje Eybers, Kees van Lier, Rick Nicolet, Nanni Vermeer


Rechts: Willem Nijholt. Foto Pan Sok. Collectie Theater Instituut Nederland

Links: Willem Nijholt. Foto Pan Sok. Collectie Theater Instituut Nederland
Uit de pers:
* Willem Nijholt speelde de spraakleraar met wie zijn huwt en ook hij gaf zich volkomen aan die rol en wist alle facetten van zijn problemen een scherp gevarieerd leven te geven (...) Nijholt moet sinds hij zich bij het serieuze toneel heeft gevestigd - niet dat hij zijn werk elders niet op een serieuze manier deed - tot de grootste acteurs gerekend worden. Men denke aan zijn Salieri in Amadeus.
bron: Anton Koolhaas, 'Kinderen van een mindere God', Vrij Nederland, 26.12.1981

* Hoewel de inzet van Willem Nijholt als James niet te ontkennen valt, ontkomt hij niet aan zijn maniertjes. Zo krijgt het stuk soms onnodige vulgariteit door zijn sexueel getinte improvisaties op de tekst en zijn overbodig in de zaal kijken.
bron: Peter Snel, 'Formidabele prestatie', Vaderland, 5.12.1981

* Zoetheid troef dus in de My Fair Lady-versie van een nog niet opgelost sociaal probleem. Maar dat neemt niet weg dat er door Willem Nijholt als spraakleraar en Rick Nicolet als Sarah indrukwekkend toneel gespeeld wordt.
bron: Ruud Gortzak, 'Zoet toneel over leven van doven', De Volkskrant, 7.12.1981

* Wat beide hoofdrolspelers in dit opzicht presenteerde was áf. (...) Hetzelfde geldt voor Willem Nijholt, die met indrukwekkend elan vrijwel constant aan het woord was, niet alleen als vertolker van zijn eigen gedachten, maar ook nog eens als tolk om de gebarentaal van anderen hoorbaar te maken. Hun onderlinge verhouding kreeg van beide kanten een ver-inniging, die bij het premièrepubliek, onder wie veel slechthorenden, merkbaar ontroering opriep, zonder dat er sprake was van vals sentiment.
bron: Peter Liefhebber, 'Kinderen van een mindere God ontroerend stuk over slechthorenden', De Telegraaf, 7.12.1981

* Zowel Nijholt als Rick Nicolet leverde technisch en gevoelsmatig een geraffineerde prestatie, die kennelijk ook voor de velen bij de première uitgenodigde doven een unieke ervaring betekende.
bron: Hans van den Bergh, 'Uitstekend Spel', Het Parool, 5.12.1981

* Dat Willem Nijholt zowel die gebarentaal moet beheersen als vrijwel alle teksten zeggen (als intermediair voor het publiek en tolk van Sarah voor de personages en omgekeerd) is een prestatie te meer, waar hij ook aan James' innerlijke expressie vorm weet te geven.
bron: Hanny Alkema, 'Overtuigd spel Nijholt en Nicolet', NRC, 7.12.1981

* Jo Dua (regisseur - red.) had Willem Nijholt met een enorme inzet tussen charmerende ironie en toegespitste felheid bereid gevonden tot een bijna onmogelijke taak. (...) De rollen behoren tot de mooiste die de twee (Nijholt / Nicolet - red.) in hun carrière hebben laten zien.
bron: Piet Ruivenkamp, 'Eigenwaarde van doven fascinerend vertaald', Haagsche Courant, 5.12.1981

* Die helderheid wordt ook bereikt in het spel dat over de gehele linie van hoge kwaliteit is. Met name Willem Nijholt en Rick Nicolet zijn heel bijzonder.
bron: Hanny van der Harst, 'Krachtig samenspel Nijholt  en Nicolet', Trouw, 7.12.1981

* Nijholt groeit in zijn rol van jongensachtige zelfverzekerdheid naar nederige acceptatie van zijn ongelijk.
bron: Hanny van der Harst, 'Krachtig samenspel Nijholt  en Nicolet', Trouw, 7.12.1981

* Willem Nijholt speelt voortreffelijk en met een bravoure die niets te maken heeft met lege virtuositeit. Na zijn vorige rollen, die van heel andere aard waren, (bij de Haagse Comedie Tartuffe en Salieri in Amadeus) die hij met geforceerde uiterlijke middelen en neiging naar het karikaturale speelde, is zijn prestatie nu genuanceerd, beheerst en zonder ontsierende krampachtige inspanning. Hij maakt zeldzaam lange psychologische pauzes en spreekt eerder in het tempo van een conversatiestuk; de geestige opmerkingen, ironie en humor komen daardoor goed tot hun recht en aan de andere kant werkt het ook karaktervormend. Zijn James is misschien oppervlakkig, maar niet ongevoelig, de onaangename dingen verlicht hij door ze vlug te ironiseren of een grap te maken.
bron: Hana Bobkova, 'Toneelstuk over doven verbreed tot spel rond begrip en verstandhouding', Het Financieele Dagblad, 24.12.1981