Actrice/regisseur Saskia Mees speelde in het stuk Toen gij naakt en bloot waart dat Rudi van Dantzig voor Theatergroep De Appel schreef en regisseerde. 

"Het was een idee van de toenmalige artistieke leiding bij de Appel ( Aus greidanus en Aram Adriaanse) om Rudi te vragen een stuk te schrijven en te regisseren. Ik zat op dat moment als gastactrice bij het gezelschap, en wist dat het een waagstuk zou worden. Maar het Appelensemble en Rudi schrokken daar niet voor terug. Dat beviel me wel.

Ik werd in een andere taal gegooid, die ik niet direct verstond maar door mijn muziekachtergrond begreep ik snel hoe Rudi dacht: in lijnen,  in dynamische structuren, uit elkaar getrokken fysieke en beeldende bewegingen.

Het stuk Toen gij naakt en bloot waart ging over de liefde tussen drie jonge mensen, die in een wereld leven die ten onder gaat. Een zogenaamd paradijselijke maar afgrijselijk situatie die niet te redden valt. Het sterfproces van een groep zeer verschillende mensen op een laatste restje wereld werd onder elkaar uitgevochten d.m.v. poëtische, alledaagse dialogen, flarden apocalyptische teksten en en choreografieën, door Rudi in een grillige compositie gezet. Rudi was een meester in het begrijpelijke onbegrijpelijk maken en andersom. Als speler was je genoodzaakt flexibel te zijn. Soms stond de concrete wereld van de acteur haaks op de meer gestileerde wereld van de danser-choreograaf. Het " eiland " waar we op speelden was een stalen constructie die scheef in de ruimte hing en waarop menig wat oudere acteur met moeite in balans kon blijven. Het leverde zelfs bij een van de jongere actrices een gebroken been op. Met krukken werd het probleem er niet minder op. Maar leverde uiteindelijk ook weer hilarische momenten op.

Ik heb goede, bizarre en ook zeer komische  herinneringen aan de toen 65-jarige Rudi die als een hinde door die puinhoop kon dansen.  Niemand kan in het hoofd van een scheppend kunstenaar kijken. Rudi had zijn geheimen, zijn fantasieën en zijn dromen, waarvan er velen zijn uitgekomen. Ook op dat rampenplatform. Inmiddels is ons aards paradijs er niet beter op geworden en besef ik dat je moet blijven bewegen, mee bewegen om niet achter te blijven op een wereld die alleen maar instort.

Rudi is voor mij zo iemand, die blijft bewegen. Daarmee is onsterfelijkheid gegarandeerd!
Ik wil hem hierbij nog eens zeggen hoe goed het was om hem en deze wonderlijke combinatie van mensen en disciplines te mogen meemaken."