Over de toneelmemoires van Mary Dresselhuys in het Amsterdamse Nieuwe de la Martheater op 3 februari 1997.

Mary Dresselhuys brengt haar toneelmemoires over het voetlicht in het Amsterdamse Nieuwe de la Martheater. Ze wordt hierbij terzijde gestaan door ceremoniemeester Paul Haenen. Dochter Petra Laseur herinnert zich:

'Merel en ik waren als de dood voor dit programma. Mamma op het toneel in een rol, daar waren we inmiddels aan gewend. Maar nu stond ze daar ineens heel onveilig als privépersoon. Bovendien kon je zoiets natuurlijk niet repeteren. Ja, er was afgesproken dat Mamma foto's mee zou nemen waar Paul op zou inzoomen met zijn vingercamera. En Carel Alphenaar was ingeschakeld voor advies, maar daar bleef het bij. Merel durfde de eerste avond niet te gaan kijken. Ik ben wel gegaan, maar ben pas op het laatste moment - toen het zaallicht al uit was - op de trap van het balkon gaan zitten. Toen het publiek na een kwartier al voor de zoveelste keer dubbel hing van het lachen, zakten mijn zenuwen. In de pauze heb ik Merel gebeld om te zeggen dat ze meteen moest komen, omdat het TOP was. Niet in het minst omdat Paul Haenen ls aangever een meester was!'

bron: Mary Dresselhuys. De Grande Dame van het Nederlandse toneel, Tonko Dop en Hilde Scholten (Terra Lannoo 2005)