Samen opgegroeid

"Hans van Manen is heel belangrijk geweest voor mijn ontwikkeling. Han en ik zijn samen met hem opgegroeid, bij wijze van spreken. Hij kwam in 1960 bij het ballet, we hebben zo'n dertig jaar samengewerkt. Hans inspireerde mij zeer. Een ballet van hem instuderen was voor ons allebei een spannend avontuur. Juist omdat hij het je niet makkelijk maakte. Hij probeerde altijd hoever hij kon gaan. Als ik een fout maakte, riep hij enthousiast: wat een mooie fout, daar gaan we op door. Hans maakte fantastische balletten voor ons, onder ander Adagio Hammerklavier, van Beethoven - geweldig. We dansten het met drie koppels, het was speciaal voor ons gemaakt. De timing was heel perfect, we ademden zelfs gelijk. Wij hadden een heel verstilde pas de deux, tergend langzaam, heel sereen. We hebben het wel 250 keer gedanst en het verveelde nooit."

Geciteerd uit: Vrij Nederland, 7 juni 1997


V.l.n.r. Monique Sand, Henny Jurriëns, Alexandra Radius, Han Ebbelaar, Sonja Marchiolli, Francis Sinceretti. Foto: Jorge Fatauros. Collectie Theater Instituut Nederland.